2 - فلسفه غيبت دومين شبهه اين است كه امامي كه از نظر ما پنهان است چه فايده مىتواند در بر داشته باشد . آيا بود ونبودش در اين حال مگر فرقى دارد ؟ جواب : وقتي كه وجود وبقاء حضرت مهدى ( عليه السلام ) به موجب اخبار فراوانى كه بما رسيده قطعي شد لازم نيست كه ما حتما فلسفه غيبت آن حضرت را بدانيم . چنانچه فلسفه خيلى از احكام بر ما نامعلوم وپوشيده است . ولى اجمالا مىدانيم كه در مورد بحث ما يك مصلحت نهاني موجود است اگر چه آن مصلحت بر ما مخفى وپوشيده است . چنان كه مصلحت در اينكه نماز مغرب سه ركعت ونماز خفتن چهار ركعت است سرش بر ما پوشيده است . آيا مصلحت در آفرينش حيوانات وحشرات موذى مانند ببر وپلنگ وگرگ ومار وعقرب ومگس وپشه چيست ؟ بر ما معلوم است ؟ نه ولى اجمالا مىشود گفت كه سبب غيبت آن حضرت ترس وخوف اوست از دشمنان . چنان كه پيامبر اسلام نيز از ترس مشركين در غار پنهان شد وبار ديگر هم از ترس در شعب مخفى گرديد . ودر بعضي روايات هم به اين موضوع اشاره شده است ومادامى كه اين سبب موجود است غيبت هم موجود است وگناه تعطيل حدود واحكام نيز بر آنها است كه اين ترس را ايجاد كرده اند . نگو كه اين ترس وخوف چيزى نيست كه مخصوص به زمان آن حضرت باشد وبس . بلكه در زمان پدران آن حضرت هم اين ترس وخوف بوده است ولى آنها در ميان مردم ظاهر شدند واحكام ودستورات دين را به شيعه بيان كردند وراه تقيه را با طاغوتيان وستمكاران پيش گرفتند . پس چرا أو راه آنها را نپيموده است ؟ زيرا در جواب گوئيم : آن حضرت چنانچه سيد مرتضى علم الهدى فرموده است مأمور به تقيه نيست . بلكه آنچه بر أو واجب وفرض است ، جهاد ومقاتله با دشمنان واقامه دين خداست چنانچه اخبار وروايات متواتر از امامية وغير امامية بر اين سخن گواه است بر خلاف پدرانش كه أكثر آنان مأمور به خروج و